Δεν φταίω εγώ που μεγαλώνω...

Και να που τα ταξίδια μείναν μόνο, όνειρα (Αααχχ και να πηγαιναμε λεει διακοπές...)

και να που οι φωνές και τα τραγούδια, σώπασαν

και να που η ζωή τώρα κυλάει, πιο γρήγορα (αμαν ποια μ'αυτή η δουλειά...)

και να που τα παιδιά και τα παιχνίδια, χάθηκαν (πότε θα βρεθουμε ρεεεεεε?...)

Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω, χτυπάει πισώπλατα ο χρόνος

Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω, φταίει η ζωή, που είναι μικρή

Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω, χτυπάει πισώπλατα ο χρόνος

Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω, φταίει η ζωή, που είναι μικρή

μας πειρανε κι εμας τα χρόνια...
Τώρα μπαίνουμε στα καλλύτερα, ετσι?!...
Άντε.. άαααντε..
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ